Resolutiefonds bovenop een resolutiefonds?

Binnen het kader van de Bankenunie beslisten de Europese leiders onder meer om het Single Resolution Mechanism (SRM) in het leven te roepen. De bedoeling van het SRM bestaat erin op Europees niveau een fonds op te richten dat wordt gespijsd door de banken zelf, het Single Resolution Fund (SRF). Dit fonds kan tussenbeide komen om falende banken begeleid te laten afwikkelen.

In september moet de Europese Commissie een finaal voorstel formuleren over de verdeelsleutel waarmee dit fonds zal worden gefinancierd. De bedoeling is om in 8 jaar tijd 55 miljard EUR te verzamelen aan bancaire bijdragen. Op zich is dit een regelgevend initiatief dat bijdraagt tot de financiële stabiliteit mits een billijke verdeelsleutel wordt gehanteerd op niveau van de banken en lidstaten.

Addertje onder het gras

Toch is er een addertje onder het gras. De bankensector in België betaalt al nationale resolutiebijdragen voor net dezelfde doelstelling. Sinds 2012 heeft de federale overheid hieruit meer dan 570 miljoen EUR aan inkomsten verworven. De adder onder het gras schuilt hierin dat het nieuwe SRF een extern fonds is. De bijdragen die de banken afdragen, zullen hier – geheel logisch – naartoe overgeheveld worden en dus niet langer gelden als inkomsten voor de staats kas. Het geld dient namelijk onmiddellijk ter beschikking te zijn wanneer hiertoe de nood zou ontstaat.

1 miljard euro aan sectorspecifieke heffingen

In België golden de reeds betaalde bijdragen als een lopende inkomst. Dit betekent dat de overheid circa 170 miljoen EUR aan structurele inkomsten dreigt te verliezen wanneer het SRF deze nationale resolutiebijdrage vervangt. Zo’n verlies aan inkomsten kan de overheid natuurlijk missen in een periode van budgettaire sanering. Febelfin wil erop wijzen dat de bankensector jaarlijks voor circa 1 miljard EUR aan sectorspecifieke heffingen, incl. resolutiebijdragen, betaalt. Deze heffingen maken 29% uit van de sectorale nettowinst – een zware last om dragen – en zijn de laatste jaren verzesvoudigd. Ze vertegenwoordigen 3,9 miljard EUR aan overheidsinkomsten sinds 2008. Ter vergelijking, dit bedrag is ongeveer even groot als de totale jaarlijkse roerende inkomsten voor de overheid.

Economische groei voorop

Bij de invoering van het SRF zal de politiek een beslissing moeten nemen over de toekomst van de nationale resolutiebijdrage. Febelfin pleit ervoor dat op politiek niveau niet wordt besloten om die bijdrage in stand te houden enkel en alleen opdat die inkomsten behouden kunnen worden. Het SRF maakt een nationale resolutiebijdrage immers geheel overbodig en ongewenst. De studie van PwC (zie cijferhoek) toont aan dat de vele bancaire heffingen erg contraproductief werken op langere termijn voor de economie. Laat ons dus volop voor economische groei kiezen.

Thomas Van Rompuy,
Chief of Staff