Het woord aan Stefaan Michielsen, Lieven Desmet en Dominique Liesse

Stefaan Michielsen, De Tijd

Hoe bekijkt u de financiële sector?

In de eerste plaats met een nieuwsgierige blik. De bankencrisis heeft de financiële sector grondig door elkaar geschud. Daarnaast zijn er de strengere reglementering, de moeilijke economische omgeving, de lage rentestand en de technologische ontwikkelingen. Het is interessant te zien hoe de verschillende spelers daarmee omgaan. Daarnaast bekijk ik de sector met een kritische blik. De crisis vond haar oorsprong voor een stuk bij de ontsporingen in de sector. De banken zeggen dat ze daaruit de nodige lessen hebben getrokken. Maar is dat ook zo?

Welke raad zou u aan de Belgische CEO’s van de banken geven?

Kom uit jullie ivoren toren. Leg uit wat de banken doen, waarom jullie bepaalde initiatieven wel of niet nemen, ... Ga minder in het defensief, treed meer naar buiten. Laat dat niet alleen over aan de sectororganisatie, de marketingafdeling van jullie bank of de persdienst. Communiceer zelf uitgebreider met het brede publiek - toch ook een belangrijke stakeholder voor de banken - en niet alleen met de politieke beslissingsnemers, de institutionele investeerders of grote bedrijfsklanten.

Welke vraag heeft u nog niet genoeg beantwoord gezien?

Waarom moet er een fiscaal gunstregime gelden voor de gewone spaarboekjes? Het is een factor van rigiditeit in het Belgische financiële stelsel, en verhindert dat het geld van spaarders en beleggers vlot de weg vindt naar de reële economie. Het maakt bovendien dat de banken met een overschot aan spaarmiddelen zitten. Het fiscaal gunstregime is economisch verstorend. Waarom houden de banken er zo krampachtig aan vast? En zeg niet dat het is om de spaarders te beschermen.

 

Lieven Desmet, De Morgen

Hoe bekijkt u de financiële sector?

Met een gemengde blik. Ik besef dat het bankenlandschap niet zo homogeen is als vaak wordt gedacht. Tegelijk is de impact van de grootbanken op zowel de financiële sector zelf, als op de gehele economie immens. Ik wil graag geloven dat er nog sprake kan zijn van een gezonde competitiviteit, maar ik betwijfel het. Ik koester ook geen nostalgische gedachten, laat staan een verankeringsfetisj, maar dat het gros van onze banken een buitenlands aandeelhouderschap heeft, stelt me niet helemaal gerust. 

Journalist in de financiële sector: moeilijk te verzoenen visies? 

Alsof er een discrepantie hoeft te zijn tussen beide? De financiële sector beroept zich graag - en terecht - op zijn maatschappelijke functie. Die vertaling maken is onderdeel van de journalistieke insteek. Toegegeven, sinds de financiële crisis wordt de sector met de nodige argwaan bekeken. Dat een aantal financiële dossiers een verpletterende impact hebben op de samenleving maakt dat die argwaan nog steeds de bovenhand haalt. De inspanningen van de sector tot zelfregulering raken daardoor wat ondergesneeuwd.

Welke raad zou u aan de Belgische CEO’s van de banken geven?

Het zou bijzonder hautain zijn om als journalist daarop te antwoorden. Maar aangezien niets menselijks ons vreemd is: neem zonder voorbehoud of reserve afstand van malversaties. Het vertrouwen van de gewone burgers in hun bankinstelling heeft een immense deuk gekregen. Volledige transparantie is dan het enige juiste antwoord, denk ik in alle bescheidenheid.

 

Dominique Liesse, L’Echo

Journalist in de financiële sector: moeilijk te verzoenen visies? 

Ook journalisten hebben lessen uit de crisis moeten trekken. Begrippen die vroeger zo goed als ongekend waren, liggen nu op ieders lippen: CDO, swap, sub prime, ...  Journalisten hebben ook tussen de regels van een balans moeten leren lezen. Meer dan ooit moeten ze proberen de echte boodschap te ontcijferen. Daarbij moeten ze voor ogen houden dat de banken vaak onder vuur liggen en dat elk negatief aspect in de publieke opinie zal worden uitvergroot en soms verdraaid.

Welke vraag heeft u nog niet genoeg beantwoord gezien?

De banken zijn in hun contacten met de pers terughoudend wanneer het gaat om hun gezondheidstoestand. Wanneer hen gevraagd wordt naar de reden waarom ze daar niet over communiceren, verschuilen ze zich vaak achter de Nationale Bank van België. Wel spreken ze maar al te graag over de druk die de regelgeving op hen legt.

Hoe bekijkt u de financiële sector?

Er is een vóór en na 2008. Hoewel de Belgische grootbanken nooit het profiel van de Angelsaksische evenaarden, hadden zij vóór 2008 een (erg) grote honger, wat hun val versneld heeft. Na de crisis heeft de Belgische sector zich opnieuw toegespitst op de binnenlandse markt waar het spaargeld veel buitenlandse belangstelling geniet, maar waar - door de rentes en de strengere regelgeving - het vroegere rendabiliteitsniveau tot het verleden behoort. De sector moet zich heruitvinden: hij moet de klantenverwachtingen binnen een steeds virtuelere wereld verzoenen met een strikte kostenbeheersing.