Bank vs. Apple: een verloren strijd?

De digitale transformatie brengt een nieuw financieel ecosysteem met zich mee. Zo zien we de laatste jaren een pak niet-traditionele spelers zoals telecomoperatoren en technologiegiganten de betaalmarkt betreden. Denken we maar aan Apple of Facebook. De kruisbestuiving tussen hun eigen diensten en de nieuw aangeboden financiële diensten kan vele consumenten bekoren. Maar welke rol is hierin voor de banken weggelegd?

Wetgeving  

Kijken we naar het wetgevend kader, dan zien we dat de nieuwe spelers vaak uit sectoren komen die financiële toezichthouders traditioneel niet afdekken. In landen waar regelgeving bestaat die voor deze spelers als “hinderlijk” kan ervaren worden, zorgen de principes van online dienstverlening en vrij verkeer van diensten er eveneens voor dat deze wetgeving enigszins omzeild kan worden.

We kunnen dan ook stellen dat het bestaande reglementaire kader onvoldoende de lading dekt. Bovendien is het naïef te denken dat deze nieuwe spelers hun innovatief vermogen enkel zouden benutten als zij niet gehinderd worden door te veeleisende regelgeving.

Eens het enthousiasme over een innovatie plaats heeft gemaakt voor gewenning duiken maatschappelijke verwachtingen op waar ook disruptors niet aan ontsnappen. Zo eisen Uberbestuurders in Californië intussen een sociaal statuut, willen passagiers zeker zijn verzekerd te zijn bij ongevallen en wil de overheid geen belastinginkomsten zien verdwijnen.

De toekomst in digitaal bankieren is weggelegd voor spelers die de verwachtingen van overheid, ondernemingen én burgers op het vlak van risicobeheer, efficiëntie en consumentenbescherming inwerken in hun business plan. Veel bestaande regels reflecteren echter al de maatschappelijke verwachtingen. Innovatie is dan ook eerder gebaat bij een overheid die de huidige spelregels verstandig en evenwichtig op maat snijdt van de digitale realiteit.

Een mooi voorbeeld is de Californische overheid die specifieke regelgeving heeft uitgewerkt voor de online verhuurdiensten van privéwoningen zoals AirBnB. Op die manier weten deze spelers duidelijk waaraan zich te houden op het vlak van huurdersbescherming en hotelreglementering.  

Bank: natuurlijke partner

De nieuwe spelers focussen vooral op betaalverkeer. Maar het dienstenpakket van een bank is méér dan dat. Zo is er o.a. kredietverlening, effectenbeheer of beleggingsadvies. Ook naar de toekomst toe zal de bank dan ook een natuurlijke partner blijven voor veel financiële diensten.

Uiteraard is het zo dat ook de banken mee moeten investeren in onze digitale toekomst. De nieuwe technologie zal zorgen voor digitale bankoplossingen die beter inspelen op de behoeften van de klant en bankieren “aangenamer” kunnen maken.

Via pakweg een app kunnen gebruikers efficiënter geïnformeerd worden, kunnen producten sneller vergeleken worden … Ook big data bieden ongekende mogelijkheden: de interne risicobeheersing en compliance kunnen versterkt worden, rapportering kan efficiënter verlopen en het extern toezicht doeltreffender.

Het competitief nadeel van banken tegenover nieuwe spelers is tot slot ook een competitief voordeel. Banken wéten al waar de wettelijke hindernissen liggen én zij zijn misschien het best geplaatst om de verwachtingen en zorgen van burgers, overheid en ondernemingen met betrekking tot digitale financiële diensten goed in te schatten.

Tom Boedts, Director Legal and Risk Related Affairs @ Febelfin